Het verhaal van Carine

In het kader van ons EU-project 'Rechten verkeersslachtoffers' maakten drie verkeersslachtoffers een participatory video over de nazorg na hun verkeersongeval.

Carine had een auto-ongeval tijdens een uitje met vrienden en zit sindsdien in een rolstoel. De bestuurder reed te snel, kon niet op tijd remmen voor een bocht, waardoor ze frontaal tegen een boom belandden. In dit filmpje neemt ze jullie mee in haar traject na het ongeval.

Van het ongeval zelf herinnert Carine zich niets meer. Na twee weken coma, vier operaties en een verblijf van drie maanden in het ziekenhuis werd ze zich stilaan bewust van haar toestand. Gedurende de daarop volgende revalidatie probeerden ze Carine zo goed mogelijk op te knappen. Na één jaar revalideren ging ze in een residentie wonen. Het was al een lange weg. Niet alleen op vlak van fysiek of mentaal herstel, maar ook op juridisch en verzekeringstechnisch vlak. Het leven is voor niemand gratis, maar voor iemand met een beperking is het nog erger. Veel spullen kan je niet zomaar overal vinden, zijn heel duur en de ziekenkas komt niet overal tussen. Als je in een rolstoel zit is autonomie heel belangrijk, maar absoluut niet makkelijk omdat je moed moet hebben om hulp te vragen.

Na een dergelijk ongeval heeft men de neiging om te jammeren over zijn eigen lot en om heel negatief te zijn. Maar je moet van jezelf houden vooraleer anderen van je kunnen houden.

Voor Carine is het hebben van een beperking niet het ergste. Wat ze wel erg vindt, is om als iemand met een beperking behandeld te worden. Het is niet haar rolstoel die van haar een ander persoon maakt, maar het zijn de mensen die met haar interageren, die van haar een ander persoon kunnen maken.

Benieuwd naar het verhaal van andere verkeersslachtoffers? Bekijk hier het verhaal van Samy en hier het verhaal van Ellen.