“Het is aan ons om hen iets bij te leren”

Vorig jaar konden verkeersslachtoffers en nabestaanden opnieuw bij ons terecht voor een interactieve mediatraining. In drie sessies leerden ze het medialandschap, interviewtechnieken en hun rechten kennen. Hilde Vanchaze had nog geen ervaring met praten met de pers en volgde onze mediatraining. Sindsdien deelde ze al twee maal haar verhaal in de media, een eerste keer op VRT Radio & TV en daarna in Libelle. 

HILDE: “Ik voelde al langer dat ik iets wou doen met mijn ervaring. Maar je moet eerst een zeker stadium in je verwerking bereikt hebben om erover te kunnen praten. Om je te kunnen uiten zonder al te veel emoties moet je al iets verder van het ongeval staan. Toen ik op de Herdenkingsdag in 2017 de pers mensen zag interviewen, wou ik mij het liefst verstoppen. Maar een jaar en een mediatraining later was ik enthousiast en nam ik de kans om ze te woord te staan dankbaar aan.” 

Hoe zou je je eerste ervaring met de pers omschrijven? 

HILDE: “Ik sprak op de Herdenkingsdag zowel met een journalist van Radio 1 als met een journalist van het VRT-journaal. Die laatste was vooral met zijn collega aan het praten en betrok mij niet voorafgaand aan het interview. Ten opzichte van ik die open mijn boodschap wou vertellen, voelde hun houding onrespectvol aan. Ik gaf hem ook duidelijk aan waarover ik niet wou spreken, maar de journalist minimaliseerde dat. Daarentegen gaf de journalist van Radio 1 me wel veel rust en vertrouwen. Hij zei op voorhand wat hij zou vragen en ging al kort in gesprek met mij. Ik hoop dat elke journalist zich probeert in te leven in onze ervaring en onze gevoelens.” 

Paste je tips toe die je leerde uit de mediatraining? 

HILDE: “Ik had op voorhand goed nagedacht over wat ik wel en niet ging zeggen, zodat ik onder druk niet zou bezwijken voor bepaalde vragen. Zo zorgde ik er ook voor dat ik mijn boodschap kort en duidelijk kon brengen. Ik wist nu ook dat een journalist soms scherp kan reageren maar dat je moet proberen om je niet te laten vangen in zijn poging om bepaalde reacties uit te lokken.” 

Waarom is het voor jou belangrijk om je verhaal te kunnen delen? 

HILDE: “Voor mij persoonlijk gaat het om een boodschap mee te kunnen geven aan het grote publiek. Mijn boodschap is enerzijds eerder preventief zoals hoe belangrijk het is om je richtingaanwijzer te gebruiken. Maar anderzijds wil ik duidelijk maken dat ook de omgeving slachtoffer wordt van het ongeval en de vaak blijvende gevolgen. Ook wil ik kunnen delen hoe ik er mee omging en mensen bewuster maken van het leven.” 

Wat leerde je nog bij tijdens de mediatraining? 

HILDE: “Alles was eigenlijk heel nieuw voor mij. Ik wist bijvoorbeeld niet dat je de vragen op voorhand kan krijgen of dat je bedenktijd mag vragen alvorens je instemt met een interview. Ook had ik niet verwacht dat je mag nalezen voor publicatie, tenminste als je hier duidelijke afspraken over gemaakt hebt op voorhand. Het was ook interessant om te horen hoe een artikel en het maken van een titel tot stand komt. Het werd duidelijk dat veel mensen werken aan één artikel en dat ze soms niet van elkaar weten wie wat doet. Zo ontstaat er verwarring en dat leidt tot misverstanden. Ik leerde heel veel bij, maar ik vind het ook aan ons om hen iets bij te leren!”

Het verhaal van Hilde vind je ook terug in ons Jaarverslag 2018.  Ontdek ook de verhalen van Wim, Rita en Joren die elk op hun manier de veerkracht vonden om door te gaan na een verkeersongeval. Heb je zelf interesse in onze mediatraining of in praten met de pers? Stuur dan een mailtje naar marlies.sandra@rondpunt.be