Kinderen van een veroorzaker

Kinderen van veroorzakers kunnen ongewild ‘afgerekend’ worden op hetgeen hun ouder heeft ‘gedaan’. Het is belangrijk om naast de verwerking van je eigen gevoelens, ook aandacht te schenken aan de gevoelens van je kinderen.  

Zo bestaat de mogelijkheid dat je kinderen worden gepest op school of er niet meer bij horen. Plots mogen vriendjes niet meer komen spelen van hun ouders of worden ze niet meer uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje. De buren stellen allerlei lastige vragen en sommige volwassenen houden jou en je kinderen plots op afstand. Dat maakt ook je kinderen verdrietig. Zeker als ze de waarheid niet weten, is het voor hen moeilijk te begrijpen waarom iedereen plots zo anders doet.

De mogelijkheid bestaat ook dat de kinderen van het slachtoffer in dezelfde buurt wonen of op dezelfde school zitten. Dit is een delicate situatie die goed aangepakt dient te worden.

Kinderen op de hoogte brengen

Cruciaal voor het welzijn van de kinderen is dat ze op de hoogte zijn van het gebeurde. Gezinnen kiezen echter vaak om hun kinderen (nog) niet de waarheid te vertellen. Hierin ontstaat het risico dat ze de waarheid horen van anderen op school of in de buurt, of vernemen via de pers. Deze weergave bevat vaak onwaarheden en is subjectief en veroordelend. Zo wordt op pers-fora  vaak ongenuanceerd en veroordelend gereageerd. Je kan je kinderen beschermen tegen deze reacties door als ouders zo snel mogelijk een juiste weergave van de feiten, op maat van elk kind, te geven. Indien dit alleen te moeilijk is, laat je dan bijstaan door een familielid, goede vriend of begeleider van slachtofferhulp.

Binnen het gezin

Het is belangrijk dat kinderen het gevoel hebben te mogen praten binnen het gezin en hun vragen te kunnen stellen. Als kinderen het verkeersongeval als een geheim moeten meedragen zonder erover te kunnen praten wanneer ze er nood aan hebben, kan dit de verwerking blokkeren. Dat kan leiden tot groter verdriet, meer stress, depressieve symptomen en gedragsproblemen. Sommige kinderen durven ook geen vragen te stellen en houden ze voor zich, vaak om jou als ouder te sparen. De kinderen op een eerlijke, gevoelige en constructieve manier vertellen over het gebeurde helpt hen vertrouwen.

Mogelijke vragen waar je kinderen mee zitten: 

  • Waarom heeft mama/papa een ongeval veroorzaakt? 
  • Is mijn mama of papa een slechte mama of papa? 
  • Wat zullen vriendjes/vriendinnetjes zeggen als ze het te weten komen? 
  • Is het normaal dat ik nog van mijn mama of papa houd? 
  • Gaat mijn mama of papa gestraft worden? Hoe? 
  • Waarom maken mama en papa ruzie? 
  • Gaat het nooit meer hetzelfde worden als voordien? 
  • Hoe gaat het met het slachtoffer? Zou ik een kaartje mogen schrijven? 
  • Is het waar wat in de krant staat? 

Elk kind heeft zijn eigen verwerkingstempo. Dat tempo kan het best gevolgd worden. Kinderen kunnen zelf aangeven wat ze willen op een bepaald moment. Of ze erover willen praten of niet. Sommige kinderen willen het gebeurde met rust laten of hebben een andere manier van verwerken: erover tekenen, iets neerschrijven, muziek beluisteren …

Lees ook ‘Tips voor ouders’.

Op school- binnen vrijetijdsbesteding

Sommige kinderen durven niet meer naar school of naar hun hobby uit angst voor vervelende reacties. Toon hiervoor begrip en neem de directeur van de school, de leerkracht of de vrijetijdsbegeleider van je kinderen in vertrouwen en leg de situatie uit. De leerkracht of begeleider kan dan een vertrouwenspersoon zijn voor je kinderen wanneer zij het moeilijk hebben. En de leerkracht weet op die manier waar de eventuele spanningen en het ‘lastig doen’ van je kinderen vandaan komen. De leerkracht en vrijetijdsbegeleider staan iets verder van je kinderen af, waardoor kinderen die niet willen of durven praten thuis, vaak wel praten met hun leerkracht of begeleider.

De wijze waarop leerkrachten en begeleiders van vrijetijdsbestedingen omgaan met het gegeven naar andere ouders en kinderen toe, bepaalt ook mee de manier waarop de andere ouders en kinderen omgaan met jouw kinderen. Goed overleg met de betrokken leerkrachten, directie, eventueel medewerkers van het CLB en de vrijetijdsbegeleiders is daarom heel belangrijk.

Lees ook ‘Tips voor leerkrachten en directie’. 

Hulpverlening 

Bij AWEL! (vroeger de ‘kinder-en jongerentelefoon’) kunnen kinderen en jongeren gratis en anoniem terecht voor een gesprek of informatie. 

Kinderen van veroorzakers kunnen ook terecht bij de diensten slachtofferhulp of de Jongeren Advies Centra van de Centra Algemeen Welzijnswerk. 

Indien je kinderen gespecialiseerde hulp nodig hebben, kan je terecht bij de Centra voor Geestelijke Gezondheidszorg of een kinderpsycholoog of therapeut in jouw buurt die kennis heeft van de thematiek. 

Meer gegevens vind je op de pagina Professionele hulpverlening

Referentie: ‘Ik krijg het moeilijk uit mijn hoofd’ 

Ilse Vande Walle, Liselot Willems

Tips voor leerkrachten en directie

Hou het welbevinden van het kind in de gaten. Wees aandachtig voor pesterijen, uitsluitgedrag van andere kinderen in de klas of op school.  Doe indien nodig een klasgesprek in overleg met het... Lees verder

Tips voor de ouders

Vertel je kinderen op een eerlijke, gevoelige en constructieve manier over het gebeurde. Doe dit op maat van elk kind (afhankelijk van leeftijd en karakter van elk kind). Zeg je kinderen dat ze er... Lees verder