De kamer en spullen van de overledene

Of en wanneer je de kamer van de overledene leegmaakt, is een heel individuele keuze. Soms heeft de omgeving hier een mening over en voelen nabestaanden druk om dit sneller te doen dan ze zelf zouden willen. Terwijl sommige nabestaanden pas na tien jaar de kamer veranderen of leegmaken en het ook dan nog heel moeilijk is. Volg hierin je eigen ritme en weet dat er geen goede of slechte timing is.

Hetzelfde geldt voor de spulletjes van de overledene. Het is voor nabestaanden vaak troostend om dingen van de overledene dichtbij te hebben. Een moeder die in het bed van haar overleden zoon slaapt, een zus die de veel te grote trui draagt van haar overleden broer … Voor hen heeft het een eigen, symbolische betekenis. Ook hier denkt de omgeving soms snel dat dit gedrag ‘vreemd’ is of betekent dat de verwerking niet goed verloopt. Terwijl dit net manieren van de nabestaanden zijn om om te gaan met wat er gebeurd is. Sommige nabestaanden maken of laten iets maken van bijvoorbeeld de kleding van de overledene, zoals een lappendeken of een tas. Op die manier hoeven ze niet alles bij te houden en hebben ze één bijzonder voorwerp dat de overledene symboliseert