Medische expertise

Lichamelijke schade moet je aantonen aan de hand van medische attesten. Die beschrijven de diagnose, de behandeling en de arbeidsongeschiktheid.

De attesten moeten door de behandelende geneesheer in het ziekenhuis worden opgemaakt. Is de tegenpartij verzekerd, dan krijg je van diens verzekeringsmaatschappij formulieren waarvan een deel door jezelf en een deel door je arts ingevuld moeten worden. De tegenpartij zal meestal een geneesheer afvaardigen om je te onderzoeken. 

Soorten expertise 

Om de lichamelijke schade vast te stellen wordt een expertise uitgevoerd. Er bestaan twee vormen van expertise: 

• De eenzijdige expertise 

In de praktijk wordt eerst een eenzijdige expertise uitgevoerd op initiatief en op kosten van de verzekeringsmaatschappij die de schade moet vergoeden. Meestal is dat de burgerlijke aansprakelijkheidsverzekeraar van de veroorzaker of van de bestuurder van het motorrijtuig. Wanneer het om een arbeidsongeval gaat, zal de arbeidsongevallenverzekeraar dat doen. Een eenzijdige expertise is niet bindend. De vaststelling van de schade moet in principe op tegenspraak gebeuren. Als je de besluiten van de raadsgeneesheer van de verzekeraar aanvaardt, kunnen ze de basis van een minnelijk akkoord vormen. 

 De tegensprekelijke  expertise 

Als er via een eenzijdige expertise geen akkoord wordt bereikt, dan zal een tegensprekelijke expertise gevraagd worden. Elke partij kan daarbij haar argumenten laten kennen. Ze kan minnelijk of gerechtelijk zijn. Men spreekt van een minnelijke medische expertise (MME) als de verzekeraar van de aansprakelijke partij en de benadeelde overeenkomen om elk een geneesheer aan te stellen. Beide artsen moeten samen de medische gevolgen van het ongeval beschrijven. 

Let op: 

Na ondertekening van de overeenkomst voor een minnelijke medische expertise heb je in de praktijk meestal geen inspraak meer in de medische besluitvorming. Let dus goed op dat de uitslag van de expertise als louter advies geldt en dat er geen onherroepelijk en bindend karakter aan wordt toegekend. 

Wanneer geen MME bereikt kan worden, zal een gerechtelijke expertise moeten plaatsvinden. De rechtbank zal dan een geneesheer-deskundige aanstellen. Jouw raadsgeneesheer en die van de tegenpartij zullen aan de gerechtsdeskundige-geneesheer alle nuttige medische stukken moeten bezorgen. Ze zullen ook hun standpunt tegenover hem moeten verdedigen. Zijn verslag wordt zowel aan de rechtbank als aan beide partijen voorgelegd. Het verslag is niet bindend, het is de rechter die beslist. Meestal volgt die laatste wel het verslag. 

In bepaalde gevallen is een gerechtelijke expertise te verkiezen boven een MME. Bijvoorbeeld wanneer jouw raadsgeneesheer en die van de tegenpartij geen goede verstandhouding hebben. Of wanneer hun medische standpunten zo ver uit elkaar liggen dat een overeenstemming onwaarschijnlijk is. Een gerechtelijke expertise kan ook aangewezen zijn wanneer het om een erg ingewikkelde of ernstige zaak gaat die meer tijd of bijkomend onderzoek vergt. 

Een MME heeft als voordeel dat het om een vrij snelle procedure gaat, terwijl een gerechtsprocedure kan aanslepen. 

Ook de vergoedingsmethode moet bepaald worden. 

Vergoedingsmethoden

De vergoedingen voor arbeidsongeschiktheid of invaliditeit kunnen toegekend worden als een kapitaal, rente of een vergoeding per punt. Je advocaat zal een vergoedingsmethode vragen en de rechter zal beslissen welke methode hij het meest gepast acht. 

• Het kapitaal ontvangen betekent dat je ineens een aanzienlijk bedrag krijgt en hierover vrij kan beschikken. 

• Een geïndexeerde rente beschermt je tegen het risico dat je geld in de toekomst in waarde vermindert. Het beschermt je eveneens tegen eventuele risico’s die het beheren van een kapitaal van enige omvang met zich kan meebrengen. Verzekeraars verkiezen meestal niet om het rentesysteem toe te passen. Het verplicht hen namelijk om het dossier open te houden, met alle beheerskosten van dien. Gevolg is dat men niet snel tot een akkoord zal komen wanneer men om een rente vraagt. Het probleem zal meestal aan de rechtbank moeten worden voorgelegd. 

 Bij de vergoeding per punt wordt een forfaitaire vergoeding per percentage blijvende invaliditeit toegekend. De methode wordt ook gebruikt om de materiële schade uit blijvende arbeidsongeschiktheid te vergoeden. Dit gebeurt wanneer er geen reëel inkomstenverlies is. Ze wordt meestal toegepast voor kleine percentages blijvende arbeidsongeschiktheid. De indicatieve tabel geeft hiervoor richtbedragen.

 

PDF
Achtergrond_Medische expertises_Rondpunt_122014
Download PDF (660 Kb)