Omgaan met wat je gezien hebt

Als getuige van een ongeval heb je misschien gezien hoe het ongeval gebeurde of dat de betrokken partijen (dodelijk) gewond raakten. Je kan dan bijvoorbeeld angst, machteloosheid, kwaadheid of bezorgdheid voelen. Soms heeft een getuige het gevoel dat hij niet genoeg geholpen heeft of dat hij meer gedaan kon hebben. Belangrijk is dat je weet dat elke hulp ter plaatse of achteraf waardevol is geweest.

Het kan zijn dat je angst hebt om na het ongeval opnieuw in de auto te stappen en je in het verkeer te begeven. Er kunnen beelden van het ongeval onbewust terug in je gedachten opkomen. Je hersenen willen op die manier verwerken wat je gezien hebt. Of misschien ben je zelf al eens betrokken geraakt in een verkeersongeval en zorgt het feit dat je getuige bent ervoor dat gevoelens en herinneringen aan het verleden opnieuw naar boven komen. 

Dit zijn allemaal normale gevoelens en reacties op een abnormale gebeurtenis en maken deel uit van je verwerking. Zelfs al zijn dat normale gevoelens en reacties, toch kan het heel moeilijk zijn om hiermee om te gaan. Twijfel dan ook niet om te praten over wat je voelt of meemaakt met iemand uit je omgeving. Als je graag met iemand wil praten die niet uit je directe omgeving komt of wanneer praten met hen niet meer helpt, aarzel dan zeker niet om hulp te vragen aan je huisarts, de diensten slachtofferhulp van het Centrum Algemeen Welzijnswerk (CAW) in je buurt of een psycholoog. De huisarts kan helpen inschatten of je verdere professionele hulp nodig hebt. De hulpverleners of psychologen kunnen helpen begrijpen wat er met je gebeurt en zullen naar je verhaal luisteren.

Je kan als getuige ook achterblijven met de vraag hoe het met het slachtoffer gaat. Als je vragen hebt over de betrokken partijen van het verkeersongeval, dan kan je vragen aan de betrokken politiedienst of zij iets meer weten. Ze kunnen misschien niet meteen een antwoord geven, maar kunnen wel aan de betrokken partijen vragen of ze informatie mogen doorgeven. Eventueel zal een slachtoffer, na(ast)bestaande(n) of veroorzaker zelf contact leggen om na te gaan wat je gezien hebt. Als je hier ondersteuning bij wil, kan je dat zeker vragen. Bijvoorbeeld aan een vriend of familielid maar ook aan het CAW.